Publikacje
mgr Celina Trzeszkowska

 



 

NADPOBUDLIWOŚĆ DZIECIĘCA 

Wiele dzieci miewa czasowe kłopoty z koncentracją. Gdy jednak ta cecha jest na tyle nasilona, że utrudnia naukę, stając się powodem konfliktów w szkole i w domu pojawia się medyczny problem nazwany -  zespołem nadpobudliwości psychoruchowej lub ADHD.

Głównym problemem dzieci z ADHD jest ich nadmierna aktywność. Podczas zajęć z wielkim trudem pozostają w ławce przez 45 minut, a w domu oglądając telewizję muszą trochę pobiegać po pokoju lub np. poskakać po kanapie. Są nadmiernie gadatliwe, z reguły najpierw coś zrobią a potem dopiero myślą. Innym problemem jest nieumiejętność koncentracji. Bardzo często wystarczy mały impuls np. spadający liść, przejeżdżający samochód itp. aby dziecko przestało wykonywać rozpoczęta pracę. Dlatego też takie dzieci mają kłopot z wysłuchaniem do końca polecenia wypowiedzianego przez nauczyciela nie mówiąc już o skupieniu się na jednej czynności. Kolejnym objawem ADHD jest nadmierna impulsywność. Dzieci nadpobudliwe nie przewidują konsekwencji swojego postępowania np. nie pytane wtrącają się do rozmowy, nie potrafią czekać na swoją kolej, a w sytuacjach trudnych często reagują złością lub krzykiem i płaczem.

Jak pomóc takiemu dziecku?

W postępowaniu z dzieckiem nadpobudliwym najważniejsza jest konsekwencja. Zawsze trzeba jasno określić co wolno mu czynić, a czego nie wolno. Ponadto należy wydawać krótkie, konkretne polecenia np. posprzątaj zabawki, zrób porządek na ławce, a potem koniecznie sprawdzić czy dziecko wykonało te polecenia. Należy również zachęcać do samodzielnej pracy w domu: ustawiania klocków, malowania, lepienia z plasteliny, pisania, czytania czy pomagania rodzicom w codziennych obowiązkach. Oczywiście najważniejszą sprawą w tym problemie jest chwalenie dziecka a tym samym szukanie takich obszarów życia, gdzie dziecko będzie odnosiło sukcesy.

 

mgr Celina Trzeszkowska